- Başlayamadım, titreyen
ellerim...

Heyacanın üzüntüsünde bir an, adı ne olursa olsun, adına
kim nederse desin!
Yakıştırılan AŞK'ken...
Çok geceler düşündüm, neden AŞK diye?
Bulamadım cevabını, yine sordum kendime
-Niye Aşık oldun diye?
Yanlışı seçtim, doğruya AŞK diyemedim.

...

Bağlama sesinde uyumak gibi gelir bazen,

Anne kucağında okşanmış yüreğim
huzurluyum...
Masum bir bebek bakışı, okadar tatlı ki!
Düşünün, o bebeğin habersizce büyüdüğü dünyada
savaşlar varken
etrafına dağıttığı gülüşü,

Düşünün...

Bir hissetmedir, ne hissetmeleri ezer...
Adına AŞK yakıştırlmış!

Hep öncesi olan,
Öncesi ve sonrası olan,
Sonrasında kalınmışlık!

Bir sokak, bir mahalle, bir semt, bir şehir...
AŞK aynı AŞK!

Diğer sokak, diğer mahalle, diğer semt, diğer şehir...
AŞK aynı AŞK!

Aynı sokak, aynı mahalle, aynı semt, aynı şehir...
AŞK ''aynı'' AŞK!

Koca koca harfler ile AŞK yazmak isterdim bu sayfaya,

Zaman AŞK zamanı...

Sonrasından, öncesine bahsettiren bir sevincine kurban bin üzüntü!

AŞK acı çekmek ise eğer, üzülürüm artık Aşık olmadığıma...
AŞK gerçekten mutluyum demek ise eğer, yalancıyım
nasılsın sorularına cevap verirken!
AŞK, AŞK tadında AŞK yaşamaksa eğer, mutlu olmamak için sebep yoktur.


Adına AŞK yakıştırılmış, geceye seslenirken seviyorum demelere...

- Bitirdim, ellerimin titremesine bir kaç damla göz yaşı bulaşsada
bitirdim...