Hayat dediğim, nedir ki?
İçimde bir sızı, güne ağırır...
Yokun içinde göğsümde bir bunalım,
Karanlığa alışan gözlerim, kapanmasından.
Gülmek yakışmıyor yüzüme, göz yaşım kadar!
Kırmızı su, bardak bardak hayatım kokarken,
Bırakılmışlık, tek başına!

Mavi değil gökyüzüm,
Kahve renginde değil toprağım...
Ateşim, kapkara!

Hayat dediğim, nedir ki?
İçimde bir sızı, güne ağırır...
Kusmak, tıkanmaların eşiğinde
hayata!
Uzatılan saatin, son dakikası -iki!
Mezar taşımın ardında, bira şişesi
içi boş!
Açan sabahken, yokluğuma bir gün daha!

Mavi değil gökyüzüm,
Kahve renginde değil toprağım,
Ateşim, kara
-kapkara!

Renginde olmayan toprak, toprak
kokusu burnumda!
Bulutumdan düşer bir parça
toprak...
Gökyüzüm mavi değil,
Ağaç koklar gözüm, rengi kahveye kaçan
gördüğüm
siyahlık!